บทที่ 58 มันเข้าปากเจ้าได้

ปลายนิ้วของนางถูวนอยู่ที่ลำทวน ก่อนจะดันตัวชุยหยุนให้ไปนั่งที่โขดหิน สายตาของหลิงเฟิ่งจ้องมองเขาอย่างยั่วยวน ลิ้นน้อยๆ ของนางแลบออกมาก่อนจะก้มลงไปไล้เลียอยู่ที่ส่วนหัวของลำทวน

“อ๊า...เฟิ่งเออร์” มือของชุยหยุนบีบเคล้นเต้างามอย่างหยอกล้อ สายตาของเขาไม่อาจละไปจากปากน้อยๆ ที่กำลังกลืนกินลำทวนของตนได้เลย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ